èrba

Occitan

Etimologia

Del latin hĕrba.

Prononciacion

['ɛrβo]

Sillabas

èr | ba (2)

Nom comun

èrba femenin

1. Bot. Planta de talha pichona.
2. Bot. Plantas verdas sens flor, basa de l'alimentacion de cèrts mamifèrs.

Derivats

• erbicidi
• erbivòr

Reviradas

• anglés: grass ^(en)
• catalan: herba ^(ca)
• còrs: erba ^(co), arba ^(co)
• arabi: حشيش ^(ar)
• eslovac: tráva ^(sk)
• eslovèn: trava ^(sl)
• espanhòl: hierba ^(es)
• esperanto: herbo ^(eo), greso ^(eo)
• francés: herbe ^(fr)
• francoprovençau: hèrba ^(frp)
• italian: erba ^(it)
• portugués: erva ^(pt)
• romanés: iarbă ^(ro)
• sicilian: erba ^(scn), erva ^(scn), èriva ^(scn)
• ucraïnian: трава ^(uk)