òc

Occitan

Etimologia

Del latin hŏc ("aquò") qu'en latin vulgar prenguèt aquesta accepcion.

Prononciacion

['ɔ]

Sillabas

òc (1)

Advèrbi

òc

1. Mot utilizat per marcar l'acceptacion.

òc ben

1. Forma pus deferenta, emplegada amb "vos".

Derivats

• Lengadòc

Reviradas

afrikaans: ja (af) alemand: ja (de) anglés: yes (en) basc: bai (eu) breton: ya (br) bulgar: [[#bg|]] (bg) catalan: sí (ca) chèc: ano (cs) danés: [[#da|]] (da) eslovèn: da (sl), ja (sl) espanhòl: sí (es) esperanto: [[#eo|]] (eo) finlandés: niin on (fi) francés: oui (fr) ebrèu: כן (he) (ken)

islandés: [[#is|]] (is) italian: sì (it) lituanian: [[#lt|]] (lt) neerlandés: ja (nl) ongrés: igen (hu) polonés: tak (pl) portugués: sim (pt) romanés: da (ro) sard: eja (sc) naut sorab: haj (hsb) sicilian: sè (scn), sini (scn) suedés: [[#sv|]] (sv) turc: evet (tr) ucraïnian: [[#uk|]] (uk)