òs

Illustracion dels òsses del braç

Occitan

Etimologia

D'una forma latina ŏssus, derivada d'una forma classica ŏs, ŏssis.

Prononciacion

['ɔs]

Sillabas

òs (1), pl. òs | ses (2)

Nom comun

òs masculin, pl. òsses

1. Teissut dur que constituís la basa de l'esqueleta dels èssers vius.
2. BOT Partida centrala e dura dels fruches.

Derivats

• ossamenta
• ossós -osa
• ossut -uda

Sinonims

• clòsc [2]

Reviradas

afrikaans: been (af) albanés: asht (sq) galés: asgwrn (cy) femenin alemand: Knochen (de) anglés: bone (en) neutre arabi: موز (ar) ? masculin basc: hezur (eu) bulgar: кост (bg) femenin catalan: os (ca) chèc: kost (cs) femenin danés: knogle (da) eslovac: kost' (sk) femenin eslovèn: kost (sl) femenin espanhòl: hueso (es) esperanto: osto (eo) estonian: [[#et|]] (et) finlandés: luu (fi) francés: os (fr)

ido: osto (io) indonesian: [[#id|]] (id) islandés: bein (is) italian: osso (it) leton: kauls (lv) lituanian: kaulas (lt) neerlandés: been (nl) norvegian: ben (no) ongrés: csont (hu) polonés: kość (pl) femenin portugués: osso (pt) romanés: os (ro) suedés: ben (sv) turc: kemik (tr) ucraïnian: кістка (uk) wolof: [[#wo|]] (wo)