amb

Occitan

Etimologia

De l'occitan ancian ab, vengut del latin apud (prèp). Existisson divèrsas variacions dins l'oral tradicional.

Prononciacion

['am(b)]

Preposicion

amb

1. En companhiá de.

Soi vengut amb el.

Variantas dialectalas

• dab gascon
• damb, tamb gascon aranés
• ambé provençau
• embé provençau niçard
• ab gardiòl

Reviradas

alemand: mit (de) anglés: with (en) catalan: amb (ca) chèc: s (cs) espanhòl: con (es) esperanto : basc : finlandés : francés: avec (fr) irlandés : gaelic escocés :

ebrèu: עם (he) ('im) italian: con (it) neerlandés : met (nl) polonés : z (pl) portugués : com (pt) romanés: cu (ro) sard: cun (sc) naut sorab: z (hsb) + instrumental sicilian: cu (scn) suedés :