cèl

Occitan

Etimologia

Del latin caelum.

Prononciacion

['sεl]

Sillabas

cèl (1)

Nom comun

cèl masculin

1. Atmosfèra de la Tèrra vista dempuèi lo sòl de la planeta.
2. fig. paradís.

Variantas dialectalas

• cèu
• cial

Derivats

• gratacèl

Reviradas

alemand: Himmel (de) masculin anglés: sky (en) [1]; heaven (en) [2] basc: bulgar: небе (bg) catalan: cel chèc: nebe danés: himmel espanhòl: cielo esperanto: ĉielo (eo) finlandés: taivas (fi) francés: ciel (fr); cieux [2, pl] francoprovençau: cièl (frp)

grèc: ουρανός (el) ido: indonesian: angkasa (id) [1], langit [2] italian: cielo (it) masculin neerlandés: hemel (nl) ongrés: ég (hu), égbolt [2] polonés: niebo (pl) portugués: céu romanés: cer sicilian: celu (scn) suedés: himmel, sky [2] ucraïnian: небо