còu

Occitan

Etimologia

Del latin cŏllum.

Prononciacion

['kɔw]

Sillabas

còu (1)

Nom comun

còu masculin (provençau)

1. En anatomia, partida superiora e estrecha dau còs que religa lo cap al torax.
2. Passatge mens enauçat per passar d'un pendís d'una montanha a l'autre, tanben sonat pas.

Variantas dialectalas

• còl lengadocian
• còth gascon

Reviradas

alemand: anglés: neck (en) [1]; basc: breton: bulgar: catalan: coll (ca) chèc: danés: eslovac: eslovèn: espanhòl: cuello (es) esperanto: estonian: finlandés: francés: cou (fr) [1]; col (fr) [2] francoprovençau: col (frp) [1]

islandés: italian: collo (it) leton: lituanian: neerlandés: norvegian: ongrés: polonés: portugués: romanés: sicilian: coddu (scn) [1] suedés: turc: ucraïnian: