camèl

Un camèl de Bactriana

Occitan

Etimologia

Del latin vulgar camellus, remplaçaire de camelus.

Prononciacion

[ka'mɛl]

Sillabas

ca | mèl (2)

Nom comun

camèl masculin, pl. camèls

1. Zool. Mamifèr d'Africa, generalament emplegat coma bèstia de bast e de bon reconéisser per encausa de sas gibas.

Derivats

• camèla
• camelièr

Reviradas

alemand: Kamel (de) anglés: camel (en) basc: gamelu (eu) catalan: camell (ca) danés: espanhòl: camello (es) esperanto: kamelo (eo) finlandés: francés: chameau (fr)

grèc: καμήλα (el) femenin italian: cammello (it) maltés: ġemel (mt) neerlandés: kameel (nl) ongrés: teve (hu) polonés: wielbłąd (pl) romanés: cămilă (ro) femenin turc: deve (tr) ucraïnian: верблюд (uk)