campana

La campana Sant Antòni de Chastèl de Murat

Occitan

Etimologia

Del latin campāna (del nom de la region de Campania ont èran fargadas).

Prononciacion

[kam'pano]

Sillabas

cam | pa | na (3)

Nom comun

campana femenin

1. Instrument de percussion metallic en forma de vas redond, mai alargat a la basa, que tinda quand sas parets son percutadas per un batalh interior o un martèl exterior.
2. Bot.

Derivats

• campanal
• campanejar
• campanièr

Locucion

• cascalhejar coma una campana fenduda
• virar coma una campana

Derivats

campanada campanaire -a campanal campanar campanatge

campanejar campanèla campaneta campanetge campanièr -a

Reviradas

afrikaans: alemand: Glocke (de) anglés: bell (en) armèni: basc: breton: kloc'h (br) bulgar: камбана (bg) catalan: campana (ca) chèc: zvon (cs) danés: eslovac: espanhòl: campana (es) esperanto: estonian: finlandés: francés: cloche (fr)

grèc: καμπάνα (el) ido: klosho (io) islandés: bjalla (is) italian: campana (it) japonés: leton: neerlandés: bel (nl), klok (nl) norvegian: ongrés: harang (hu) polonés: dzwon (pl) portugués: sino (pt) masculin romanés: clopot (ro) rus: колокол (ru) eslovac: eslovèn: suedés: ucraïnian: дзвоник (uk)