cara

Occitan

Etimologia

D'origina incèrta, benlèu del grèc kára 'cap', passat al latin vulgar .

Prononciacion

['karo]

Sillabas

ca | ra (2)

Nom comun

cara femenin

1. Part anteriora del cap de l'òme .

Sinonims

• visatge

Reviradas

afrikaans: [[#af|]] (af) albanés: alemand: Antlitz (de) anglés: face (en) armèni: basc: aurpegi (eu), bisaia (eu) breton: [[#br|]] (br) bulgar: catalan: cara (ca) chèc: obličej (cs) danés: [[#da|]] (da) espanhòl: cara (es) esperanto: vizaĝo (eo) estonian: finlandés: [[#fi|]] (fi) francés: visage (fr) galés: grèc

ebrèu: פנים (he) (panim) ido: indonesian: islandés: [[#is|]] (is) italian: faccia (it) lituanian: [[#lt|]] (lt) neerlandés: gezicht (nl) ongrés: [[#hu|]] (hu) polonés: [[#pl|]] (pl) portugués: cara (pt) romanés: faţă (ro) rus: sard: cara (sc) sicilian: facci (scn) naut sorab: mjezwočo (hsb) suedés: [[#sv|]] (sv) ucraïnian: [[#uk|]] (uk)

Adjectiu

cara femenin

1. Feminin de car