castèth

Castèth de Pau

Occitan

Etimologia

Deu latin castĕllum, forma diminutiva de castrum.

Prononciacion

[kas'tɛt(ʃ)]

Sillabas

cas | tèth (2)

Nom comun

castèth masculin (gascon)

1. Edifici fortificat generalament situat sus un pujau.
2. Fortalesa.
3. Ostau bèth senhorau.

Variantas dialectaus

• castèu
• castèl
• chastèl
• chastèu

Reviradas

anglés: castle (en) catalan: castell (ca) danés: slot (da) espanhòl: castillo (es) esperanto: kastelo (eo) finlandés: francés: château (fr) francoprovençau: châtél (frp) alemand: Burg (de) femenin

ido: indonesian: italian: castello (it) ongrés: vár (hu) neerlandés: kasteel (nl), burcht (nl) polonés: zamek (pl) portugués: castelo (pt) romanés: castel (ro) sicilian: casteddu (scn) suedés: ucraïnian: замок (uk)