conjurar

Occitan

Etimologia

Del latin conjurare.

Prononciacion

AFI: []

Sillabas

con | ju | rar (3)

Vèrb

conjurar

1. Far un conjur .

Derivats

• conjur
• conjuracion
• conjurador
• conjuraire

Reviradas

alemand: [[#de|]] (de) anglés: to beseech (en) catalan: conjurar (ca) espanhòl: [[#es|]] (es) francés: conjurer (fr) italian: [[#it|]] (it)

Conjugason

    Lengadocian

Formas impersonalas
Infinitiu		conjurar
Gerondiu		conjurant
Participi passat		conjurat
Formas personalas
nombre		singular			plural
persona		primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
Indicatiu		ieu	tu	el / ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles / elas
Present		conjuri/e	conjuras	conjura	conjuram	conjuratz	conjuran
Imperfait		conjuravi	conjuravas	conjurava	conjuràvem	conjuràvetz	conjuravan
Preterit		conjurèri	conjurères	conjurèt	conjurèrem	conjurèretz	conjurèron
Futur		conjurarai	conjuraràs	conjurarà	conjurarem	conjuraretz	conjuraràn
Condicional		conjurariái	conjurariás	conjurariá	conjurariam	conjurariatz	conjurarián
Subjonctiu		ieu	tu	el / ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles / elas
Present		conjure	conjures	conjure	conjurem	conjuretz	conjuren
imperfait		conjurèssi	conjurèsses	conjurès/èsse	conjurèssem	conjurèssetz	conjurèsson
Imperatiu		-	tu	-	nosautres nosautras	vosautres vosautras	-
Present			conjura		conjurem	conjuratz