cotèl

Un article de Wikiccionari.

Somari 1 Occitan 1.1 Etimologia 1.2 Prononciacion 1.3 Nom comun 1.4 Derivats 1.5 Variantas dialectalas 1.6 Revirada

Occitan

Etimologia

Del latin cultellus, forma diminutiva de culter.

Prononciacion

[ku'tεl]

Nom comun

cotèl masculin (plural: cotèls)

1. Aisina formada d'una fuèlha de metal amolada d'un costat, fixada a un margue e que servís per talhar.

Derivats

cotèla cotelada cotelar cotelariá

cotelàs cotelièr -a escotelar

Variantas dialectalas

• cotèu provençal
• cotèth gascon

Revirada

aragonés: cuitiello (an) masculin alemand: Messer (de) neutre, Dolch (de) masculin anglés: knife (en) basc: aizto (eu), haiztoa (eu) catalan: ganivet (ca), coltell (ca) corean: 칼 (ko) chèc: nůž (cs) danés: kniv (da) eslovac: nôž (sk) eslovèn: nož (sl) esperanto: tranĉilo (eo) espanhòl: cuchillo (es) estonian: nuga (et) francés: couteau (fr)

ido: kultelo (io) islandés: hnífur (is) italian: coltello (it) japonés: 小刀 (ja), ナイフ (ja) lituanian: peilis (lt) neerlandés: broodmes (nl) norvegian: kniv (no) ongrés: kés (hu) polonés: nóż (pl) portugués: faca (pt) rus: нож (ru) suedés: kniv (sv) turc: bıçak (tr) ucraïnian: нiж (uk)