esclòp

Parelh d'esclòps

Occitan

Etimologia

D'un latin vulgar scloppos.

Prononciacion

[es'klɔp]

Sillabas

es | clòp (2)

Nom comun

esclòp masculin, pl. esclòps

1. Cauçament de fusta d'una sola pèça, temps enlà fòrça presada e cargada pel campèstre.

Derivats

• esclopièr

Reviradas

alemand: Holzschuh (de) anglés: clog (en) basc: breton: botez-koad (br) bulgar: catalan: esclop (ca) chèc: dřevák (cs) danés: espanhòl: zueco (es) esperanto: lignoŝuo (eo) finlandés: francés: sabot (fr)

indonesian: irlandés: [[#ga|]] (ga) islandés: tréskór (is) italian: zoccolo (it) neerlandés: klomp (nl) norvegian: ongrés: klumpa (hu), facipő (hu) polonés: drewniak (pl) portugués: [[#pt|]] (pt) sicilian: zòcculu (scn) suedés: träsko (sv) ucraïnian: