figa

Una figa copada en doas parts

Occitan

Etimologia

D'un latin vulgar fīca, varianta de fīcus.

Prononciacion

['fiγo]

Sillabas

fi | ga (2)

Nom comun

figa femenin

1. Fruch del figuièr que conten fòrça granas.

Parents

figaflor figairada figareda figaret figareta figassejar

figassièr figatada figon figueiron figuièr figuièra

Reviradas

alemand: Feige (de) neutre anglés: fig (en) catalan: figa (ca) chèc: danés: figen (da) espanhòl: higo (es) masculin esperanto: figo (eo) estonian: finlandés: francés: figue (fr)

grèc: σύκο (el) ido: figo (io) italian: fico (it) masculin leton: lituanian: neerlandés: vijg (nl) ongrés: füge (hu) polonés: (pl) portugués: figo (pt) masculin ucraïnian: (uk)