fuèlha

Fuèlhas de vinha

Occitan

Etimologia

Del latin fŏlĭa (plural de fŏlĭŭm).

Prononciacion

['fɥɛʎo]

Sillabas

fuè | lha (2)

Nom comun

fuèlha femenin

1. Bot. Part dels arbres e de las plantas que permet de captar la lutz necessària a la vida.

Variantas dialectalas

• fuòlha
• huelha

Derivats

• folhac, fulhac
• folhar, fulhar
• folharaca, fulharaca
• folharàs, fulharàs
• folhargar
• folharut
• folhatge, fulhatge
• folhatgièra, folhatgièira, fulhatgièra
• folhejar, fulhejar
• folhut
• folharèl, fulharèl
• fulhetatge, folhetatge
• folhetetjaire, fulhetetjaire
• folheton, fulheton
• fulhaca
• fulhada
• fulham
• fulhon
• fulhum

Reviradas

alemand: Blatt (de) neutre anglés: leaf (en) neutre armèni: տերև (hy) basc: breton: bulgar: лист (bg) catalan: fulla (ca) chèc: list (cs) masculin danés: espanhòl: hoja (es) esperanto: folio (eo) estonian: finlandés: lehti (fi) francés: feuille (fr)

italian: foglia (it) leton: lapa (lv) lituanian: neerlandés: norvegian: ongrés: levél (hu) polonés: liść (pl) masculin portugués: folha (pt) romanés: frunză (ro) naut sorab: łopjeno (hsb) sicilian: fogghia (scn) suedés: turc: ucraïnian: лист (uk)