geografia

Occitan

Etimologia

Del latin geōgraphia, adaptacion del grèc ancian γεωγραφία.

Prononciacion

[(d)ʒeuγra'fio]

Sillabas

ge | o | gra | fi | a (5)

Adjectiu

geografic masculin

1. Sciéncia que estúdia l'estructura fisica, e tanben l'abitacion umana, de la tèrra.
2. L'estructura fisica d'una region particulara, son relèu.

Parents

• geografic -a

Reviradas

alemand: Geographie (de), Erdkunde (de) anglés: geography (en) basc: (eu) breton: douaroniezh (br) catalan: geografia (ca) chèc: zeměpis (cs) masculin, geografie (cs) danés: (da) espanhòl: geografía (es) esperanto: geografio (eo) estonian: (et) francés: géographie (fr)

grèc: γεωγραφία (el) islandés: landafræði (is) italian: geografia (it) neerlandés: geografie (nl) ongrés: földrajz (hu) polonés: geografia (pl) portugués: geografia (pt) romanés: geografie (ro) rus: (ru) sicilian: (scn) suedés: geografi (sv) comun turc: coğrafya (tr) ucraïnian: географі (uk)