guèrra

Occitan

Etimologia

Manlevat a una lenga germanica, a partir d'un tipe *werra.

Prononciacion

['gɛrra]

Sillabas

guèr | ra (2)

Nom comun

guèrra femenin

1. Situacion dins la qu'existisson de conflictes importants entre almens doas entitats.

Derivats

• guerrejar
• guerrièr -a

Antonims

• patz

Reviradas

alemand: Krieg (de) anglés: war (en) neutre basc: breton: brezel (br) bulgar: catalan: guerra (ca) chèc: válka (cs) espanhòl: guerra (es) esperanto: milito (eo) estonian: finlandés: francés: guerre (fr)

islandés: italian: guerra (it) leton: [[#lv|]] (lv) lituanian: [[#lt|]] (lt) neerlandés: oorlog (nl), krijg (nl) ongrés: háború (hu) polonés: wojna (pl) portugués: romanés: suedés: krig (sv) turc: savaş (tr) ucraïnian: війна (uk)