jutge

Occitan

Etimologia

Del latin jūdex.

Prononciacion

['(d)ʒydʒe]

Sillabas

jut | ge (2)

Nom comun

jutge masculin

1. Dr. Persona que ten autoritat per jutjar.

Derivats

• jutjable -a
• jutjada
• jutjament
• jutjar
• jutjariá

Reviradas

alemand: Richter (de) anglés: judge (en) breton: bulgar: basc: catalan: jutge (ca) chèc: danés: espanhòl: juez (es) esperanto: estonian: finlandés: francés: juge (fr)

islandés: italian: giudice (it) neerlandés: rechter (nl) norvegian: ongrés: polonés: portugués: juiz (pt) romanés: [[#ro|]] (ro) rus: [[#ru|]] (ru) sicilian: jùdici (scn) turc: ucraïnian: [[#uk|]] (uk)

Catalan

Etimologia

Del latin jūdex.

Prononciacion

['ʒuʤə]

Sillabas

jut | ge (2)

Nom comun

jutge masculin, pl. jutges

Reviradas

• jutge ^(oc)

Derivats

• jutjar