jutjar

Occitan

Etimologia

Del latin judicare.

Prononciacion

[(d)ʒyd'ʒa]

Sillabas

jut | jar (2)

Vèrb

jutjar

1. Se decidir per o contre quicòm .
2. Dr Prononciar una senténcia.

Derivats

• jutge
• jutjada
• jutjaire
• jutjament
• jutjariá

Reviradas

alemand: beurteilen (de) anglés: to judge (en) catalan: jutjar (ca) espanhòl: juzgar (es) francés: juger (fr) italian: giudicare (it)

Conjugason

Formas impersonalas
Infinitiu		jutjar
Gerondiu		jutjant
Participi passat		jutjat
Formas personalas
nombre		singular			plural
persona		primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
Indicatiu		ieu	tu	el / ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles / elas
Present		jutgi/e	jutjas	jutja	jutjam	jutjatz	jutjan
Imperfait		jutjavi	jutjavas	jutjava	jutjàvem	jutjàvetz	jutjavan
Preterit		jutgèri	jutgères	jutgèt	jutgèrem	jutgèretz	jutgèron
Futur		jutjarai	jutjaràs	jutjarà	jutjarem	jutjaretz	jutjaràn
Condicional		jutjariái	jutjariás	jutjariá	jutjariam	jutjariatz	jutjarián
Subjonctiu		ieu	tu	el / ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles / elas
Present		jutge	jutges	jutge	jutgem	jutgetz	jutgen
imperfait		jutgèssi	jutgèsses	jutgès/èsse	jutgèssem	jutgèssetz	jutgèsson
Imperatiu		-	tu	-	nosautres nosautras	vosautres vosautras	-
Present			jutja		jutgem	jutjatz