manjar

Occitan

Etimologia

D'un latin vulg. manducare.

Prononciacion

[man'(d)ʒa]

Sillabas

man | jar (2)

Vèrb

manjar

1. Ingerir d'aliments solids o semi-solids.

Variantas dialectalas

• minjar gascon

Nom comun

manjar masculin

1. Aliment solid.

Derivats

• manjadoira
• manjaire -a
• mangisca
• manjalha
• manjarèl

Reviradas

afrikaans: eet (af) alemand: essen (de) (vèrb); Speise (de) (nom) anglés: to eat (en) (vèrb); food (en) (nom) armèni: basc: jan (eu) breton: debriñ (br) bulgar: catalan: menjar (ca) chèc: jíst (cs) (vèrb); jídlo (cs) (nom) danés: espanhòl: comer (es) esperanto: manĝi (eo) finlandés: syödä (fi) francés: manger (fr) ebrèu: אכל (he) ('achal) (vèrb); אוכל (he) ('ochel) (nom) indi: खाना (hi)

grèc: τρώω (el) indonesian: irlandés: ith (ga) italian: mangiare (it) lituanian neerlandés: eten (nl) norvegian: [[]] ongrés: eszik (hu) polonés: portugués: romanés: a mânca (ro) (vèrb); mâncare (ro) (nom) sard: mandigare (sc) (vèrb); màndigu (sc) (nom) sicilian: manciari (scn) naut sorab: jěsć (hsb) (vèrb); jědź (hsb) (nom) suedés: ucraïnian:

Conjugason

• Lengadocian

Formas impersonalas
Infinitiu		manjar
Gerondiu		manjant
Participi passat		manjat
Formas personalas
nombre		singular			plural
persona		primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
Indicatiu		ieu	tu	el / ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles / elas
Present		mangi/e	manjas	manja	manjam	manjatz	manjan
Imperfait		manjavi	manjavas	manjava	manjàvem	manjàvetz	manjavan
Preterit		mangèri	mangères	mangèt	mangèrem	mangèretz	mangèron
Futur		manjarai	manjaràs	manjarà	manjarem	manjaretz	manjaràn
Condicional		manjariái	manjariás	manjariá	manjariam	manjariatz	manjarián
Subjonctiu		ieu	tu	el / ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles / elas
Present		mange	manges	mange	mangem	mangetz	mangen
imperfait		mangèssi	mangèsses	mangès/èsse	mangèssem	mangèssetz	mangèsson
Imperatiu		-	tu	-	nosautres nosautras	vosautres vosautras	-
Present			manja		mangem	manjatz