munnur

Islandés

Etimologia

De l'escandinau ancian muðr, munnr. Parent del suedés mun, del danés mund e de l'anglés mouth.

Prononciacion

['mʏnnʏr]

Sillabas

mun | nur (2)

Nom comun

munnur masculin, pl munnar

Reviradas

• boca ^(oc) femenin

Derivats

• munnfylli
• munnvatn