papièr

Occitan

Etimologia

Del latin papyrus (manlevat al grèc πάπυρος).

Prononciacion

[pa'pjɛ]

Sillabas

pa | pièr (2)

Nom comun

papièr masculin

1. Material fach a partir de fibras vegetalas que servís coma supòrt per escriure o imprimir.
2. Document d'identificacion (carta d'identitat, permés de menar, passapòrt etc.).

Variantas dialectalas

• papèr

Reviradas

alemand: Papier (de) anglés: paper (en) neutre afrikaans: (af) basc: (eu) breton: (br) bulgar: (bg) catalan: paper (ca) chinés: chèc: (cs) danés: eslovac: (sk) eslovèn: (sl) espanhòl: papel (es) esperanto: papero (eo) estonian: (et) finlandés: francés: papier (fr) galèc: grèc: ebrèu: ido: (io)

indonesian: (id) irlandés: (ga) italian: carta (it) femenin japonés: (ja) leton: (lv) lituanian: norvegian: (no) ongrés: (hu) polonés: (pl) portugués: (pt) romanés: rus: бумага (ru) sicilian: carta (scn) femenin suedés: (sv) turc: (tr) ucraïnian: папір (uk)