reialme

Occitan

Etimologia

Probablament d'una barreja entre regalis e regimen.

Prononciacion

[rre'jalme]

Sillabas

re | ial | me (3)

Nom comun

reialme masculin

1. Ensems d'un territòri contrarotlat per un rei o una reina.

Variantas dialectalas

• reiaume

Parents

• reial
• reialament
• reialisme
• reialista
• reialtat
• reina

Reviradas

albanés: (sq) alemand: Königreich (de) anglés: kingdom (en) basc: breton: bulgar: catalan: regne (ca), reialme (ca) chèc: království (cs) neutre danés: (da) eslovac: (sk) eslovèn: (sl) espanhòl: reino (es) esperanto: reĝlando (eo) estonian: (et) finlandés: (fi) francés: royaume (fr)

ido: indonesian: islandés: italian: regno (it) leton: (lv) lituanian: (lt) neerlandés: koninkrijk (nl) ongrés: királyság (hu) polonés: królestwo (pl) neutre portugués: (pt) romanés: (ro) suedés: (sv) turc: (tr) ucraïnian: королівство (uk) neutre