ric

Occitan

Etimologia

Del germanic reiks. Mot qu'èra estat sovent remplaçat (almens en lengadocian) per una forma francizanta e recuperada recentament.

Prononciacion

['rrik]

Adjectiu

ric masculin, f. rica

1. Qu'a fòrça ressorças, qu'es amonedat.

   Lo pus ric hom non a en se

   De ques do erguel, si bes ve. (Ramon Vidal de Besaudun, Aisso es le libre de Senequa)

2. fig. Que pòrta fòrça causas.

Derivats

• enriquiment
• enriquir
• ricament
• riquesa

Antonims

• paure
• praube

Reviradas

galés: alemand: reich (de) anglés: rich (en) basc breton: bulgar: богат (bg) catalan: ric (ca) espanhòl: rico (es) esperanto: riĉa (eo) basc: finlandés: francés: riche (fr)

gaelic escocés: ido: richa (io) indonesian: italian: ricco (it) neerlandés: polonés: bogaty (pl) portugués: romanés: sicilian: riccu (scn) suedés: ucraïnian: