vèrs

Occitan

Etimologia

Del latin equivalent versus.

Prononciacion

['vɛrs]

Sillabas

vèrs

Nom comun

vèrs masculin

1. En poesia, seguida de mots ritmats segon la quantitat, l’accentuacion, lo nombre de las sillabas o la rima.

Preposicion

vèrs

1. Cap a, en direccion de.

Variantas dialectalas

• vèr gar
• cap a

Reviradas

afrikaans: alemand: anglés: toward (en) basc: breton: bulgar: danés: eslovèn: espanhòl: hacia (es) esperanto: francés: vers (fr) ido:

islandés: ver (it), verso (it) italian: lituanian: neerlandés: ongrés: polonés: portugués: sicilian: ammeri (scn), agghiri (scn), versu (scn) suedés: turc: ucraïnian: