vesin

Occitan

Etimologia

Del latin vĭcīnus (-a, -um, íd.), derivat de vicus.

Prononciacion

[be'zi]

Sillabas

ve | sin (2)

Nom comun

vesin masculin

1. Abitant d'un ostal, d'una carrièra, d'un quartièr, d'un vilatge etc., que demora a costat respècte a un autre .

Adjectiu

vesin masculin

1. Situat prèp de quicòm o qualqu'un.

Derivats

• vesinal
• vesinalament
• vesinança
• vesinar
• vesinat
• vesinatge
• vesinejar

Reviradas

alemand: Nachbar (de) anglés: neighbour (en)nom (GB); neighbouring (en)adj.(GB); neighbor (en)nom (US); neighboring (en)adj.(US) basc: breton: bulgar: catalan: veí (ca) chèc: soused (cs) danés: espanhòl: vecino (es) esperanto: najbaro (eo) estonian: finlandés: francés: voisin (fr)

italian: vicino (it) leton: lituanian: neerlandés: buurman (nl) ongrés: szomszéd (hu) polonés: sąsiad (pl) portugués: vizinho (pt) romanés: vecin (ro) suedés: turc: komşu (tr) ucraïnian: сусід (uk)