òpi

Òpi rajant sus la capsulas de pavòt somnifèr.

Occitan

Etimologia

Manlèu del latin opium (« chuc de pavòt »), del grèc ancian ὄπιον.

Prononciacion

/'ɔ.pi/, /'ɔ.pi/

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
òpi	òpis
['ɔ.pi]	['ɔ.pis]

òpi

1. Chuc de diferentas espècias de pavòts, coma lo Papaver somniferum que ten de proprietats narcoticas.
2. (Figurat) Çò qu'engordit la ment, cambia lo sòmi en la realitat.'
   • Per Karl Marx, la religion es l' òpi del pòble

alemand: Opium (de) anglés: opium (en) catalan: opi (ca) espanhòl: opio (es) francés: opium (fr)

italian: oppio (it) neerlandés: polonés: opium (pl) portugués: romanés: opiu (ro)