òs coxal

Occitan

Etimologia

De òs e coxal

Prononciacion

/ˌɔs kuˈt͡sal/, /ˌɔs kuˈt͡sal/

Sillabas

òs| co|xal

Locucion nominala

Declinason
Singular	Plural
òs coxal	òsses coxals
[ˌɔs kuˈt͡sal]	[ˌɔses kuˈt͡sals]

òs coxal (lengadocian) , masculin

L’òs coxal

1. (Anatomia) Òs que, amb lo sacrum e lo coccix, forma la pelvis. Es l'òs de l’articulacion de la anca. Es lo resultat de la fusion de tres òsses: l’ilion, l’isquion o isqui e lo pubís.

Variantas dialectalas

• òs coxau (gascon, provençau)

Sinonims

• coxal
• òs iliac
• òs innominat

Iperonims

• maluc
• pelvis

Meronims

• ili o ilion
• isqui o isquion
• pubís o òs pubian
• trauc isquiopubian o foramen obstruit

Traduccions

alemand : Hüftbein (de) anglés : coxal bone (en), hip bone (en) basc : catalan : Coxal (ca), os ilíac (ca) espanhòl : hueso coxal (es), hueso ilíaco (es) francés : os coxal (fr), os iliaque (fr) italian : osso iliaco (it) portugués : osso coxal (pt) (portugués européu), osso do quadril (pt) (portugués brasilian)