Beatitud
 Veire tanben : beatitud, Beatituds |
Occitan
Etimologia
Del latin beatitudo
Prononciacion
- lengadocian, gascon /beatiˈtyt/
- provençau /beatiˈty/
Sillabas
Be|a|ti|tud
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| Beatitud | Beatituds |
| [beatiˈtyt] | [beatiˈtyts] |
Beatitud femenin
- (religion) Títol onorific donat a de patriarcas de las Glèisas orientalas.