Beatituds

Veire tanben : beatitud, Beatitud

Occitan

Etimologia

Del latin beatitudo

Prononciacion

/beatiˈtyts/, /beatiˈtyts/

provençau /beatiˈty/, /beatiˈty/

Sillabas

Be|a|ti|tuds

Nom pròpri

Beatituds femenin plural

1. (religion) Nom donnat a de versets extrach de l'Evangèli segon Matèu e de l'Evangèli segon Luc, descrivent la felicitat de las personas destinadas a anar al Reialme dels Cèls.