Neptun

Occitan

Etimologia

(mitologia) Del latin Neptunus, nom del dieu Roman de la mar, correspondent a Poseïdon dels Grècs.

Prononciacion

lengadocian, gascon /nepˈtyn/, /nepˈtyn/

gascon /netˈtyn/, /netˈtyn/

provençau /nepˈtỹⁿ/, /nepˈtỹⁿ/

Sillabas

Nep|tun

Nom pròpri

Neptun

Lo dieu Neptun e Amfitrita (mosaïc d' Herculaneum)

La planeta Neptun (fotografia Voyager 2)

1. (Mitologia romana) Dieu de la mer dins la mitologia romana.
2. (Astronomia) Ochena e darrièra planeta màger del sistèma solar dins l’òrdre creissent de las distàncias cap al Solelh, de tipe gigante gasosa.

Simbòl

• ♆

Derivats

• neptuni

Traduccions

alemand: Neptun (de) anglés: Neptune (en) basc: Neptuno (eu) catalan: Neptú (ca)

espanhòl: Neptuno (es) francés: Neptune (fr) italian: Neptuno (it) portugués: Netuno (pt)

Vejatz tanben

• Neptun sus Wikipèdia

Los corses del Sistèma solar

Las planetas màger (ordenadas de la mai pròcha a la mai alunhada del Solelh)

Mercuri • Vènus • la Tèrra • Mart o Mars • Jupitèr • Saturn o Saturne • Uranus • Neptun

Las planetas nanas

Pluton • Èris • Cères

las planetas menoras

planetoïdes • asteroïdes

autres

meteorits • cometas