acabament

Occitan

Etimologia

De acabar amb lo sufix «-ment»

Prononciacion

lengadocian, gascon /akaβaˈment/, /akaβaˈment/

provençau /akabaˈmẽⁿ/, /akabaˈmẽⁿ/

Sillabas

a|ca|ba|ment

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
acabament	acabaments
[akaβaˈment]	[akaβaˈments]

acabament masculin

1. Action d’acabar, fin, execucion entièra, compliment, realizacion de quicòm.
2. (Sens figurat) Perfeccionament que pòt i capitar un obratge.
   • Lo darrièr gra d’acabament.

Sinonims

• acabada
• acabason
• finiment

Antonims

• inacabament

Traduccions

alemand: Vollendung (de), Fertigstellung (de), Beendigung (de) anglés: achievement (en) basc: osatze (eu) catalan: acabament (ca)

espanhòl: acabamiento (es), remate (es) francés: achèvement (fr) italian: ultimazione (it), completamento (it) portugués: acabamento (pt)

Catalan

Etimologia

De acabar amb lo sufix «-ment»

Prononciacion

Oriental: central /əkəβəˈmen/, /əkəβəˈmen/, balear /əkəbəˈment/, /əkəbəˈment/, /əkəbəˈmen/, /əkəbəˈmen/

Occidental: nord-occidental /akaβaˈmen/, /akaβaˈmen/, valencian /akabaˈment/, /akabaˈment/, /akaβaˈmen/, /akaβaˈmen/

Sillabas

a|ca|ba|ment

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
acabament	acabaments

acabament masculin

1. acabament ^(oc)