acracia

Veire tanben : acrasia, acrassia

Occitan

Etimologia

Del grèc ancian ἀκράτεια « impoténcia, flaquesa ».

Prononciacion

lengadocian, gascon /akɾaˈsio̞/, /akɾaˈsio̞/

provençau /akʀaˈsiə/, /akʀaˈsiə/, /akʀaˈsi/, /akʀaˈsi/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
acracia	acracias
[akɾaˈsio̞]	[akɾaˈsio̞s]

acracia femenin

1. (Medecina) Ineficacitat, debilitat, impoténcia.
2. Comportament d’una persona que, alara que sap çò que caldriá far, agís pas, per manca de volontat, o de capacitat.
3. (Politica) Anarquia, doctrina politica que definís un estat d’abséncia d’autoritat, de dominacion, de poder.

Traduccions

alemand: Akratie (de) anglés: acracy (en) basc: akrazia (eu) catalan: acràcia (ca)

espanhòl: acracia (es) francés: acratie (fr) italian: anarchia (it) (politica), debolezza (it) (medecina) portugués: acracia (pt)

Espanhòl

Etimologia

Del grèc ancian ἀκράτεια « impoténcia, flaquesa ».

Prononciacion

/aˈkɾaθja/, /aˈkɾaθja/, /aˈkɾasja/, /aˈkɾasja/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
acracia	acracias

acracia femenin

1. acracia ^(oc)

Portugués

Etimologia

Del grèc ancian ἀκράτεια « impoténcia, flaquesa ».

Prononciacion

[?]

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
acracia	acracias

acracia femenin

1. acracia ^(oc)