adossar

Occitan

Etimologia

De l'occitan ancian dors « esquina » amb lo prefix «a-» e lo sufix «-ar»

Prononciacion

/aduˈsa/, /aduˈsa/

Vèrb

adossar (provençau)

1. Apielar l'esquina contra quicòm.
2. (figurat) Far apielar quicòm contra quicòm mai que li servís de sostèn o de sosta.

s'adorsar

1. S'apielar l'esquina contra quicòm

Variantas dialectalas

• adorsar (lengadocian, provençau)

Sinonims

• acostar (gascon)
• apielar

Derivats

• adossament

Traduccions

piejar l'esquina contra quicòm
alemand: anlehnen (de) anglés: lean (en), piggyback (en) basc: catalan: adossar (ca)	espanhòl: adosar (es), respaldar (es) francés: adosser (fr) italian: appoggiare (it) la schiena portugués: encostar (pt) as costas

apevar quicòm contra quicòm mai
alemand: anlehnen (de) anglés: lean (en), piggyback (en) basc: catalan: recolzar (ca), apoiar (ca)	espanhòl: apoyar (es) francés: adosser (fr) italian: appoggiare (it), addossare (it) portugués: encostar (pt)

Catalan

Etimologia

De dors amb lo prefix «a-» e lo sufix «-ar»

Prononciacion

Oriental: central /əðuˈsa/, /əðuˈsa/, balear /əðoˈsa/, /əðoˈsa/, /əðuˈsa/, /əðuˈsa/

Occidental: nord-occidental /aðoˈsa/, /aðoˈsa/, valencian /aðoˈsaɾ/, /aðoˈsaɾ/, /aðoˈsa/, /aðoˈsa/

Vèrb

adossar

1. adossar ^(oc)