aerodina

Occitan

Etimologia

De «aero-» e «-dina» del grèc ἀήρ, «qu'a un rapòrt amb l'aire» e δύναμις, «fòrça»

Prononciacion

lengadocian, gascon /aeɾuˈðino̞/, /aeɾuˈðino̞/

provençau /aeʀuˈdinə/, /aeʀuˈdinə/

Sillabas

a|e|ro|di|na

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
aerodina	aerodinas
[aeɾuˈðino̞]	[aeɾuˈðino̞s]

aerodina masculin

1. (Aeronautica) Aeronau que la sustentacion es realizada per la fòrça portaira qu'agís sus una susfàcia fixa (avion, planaire) o viradissa (elicoptèr, autogir).

Iperonims

• aeronau

Iponimes

• avion
• autogir
• elicoptèr
• planaire

Parents

• aerodinamic
• aerodinamisme

Traduccions

alemand: Flugkörper (de) anglés: aerodyne (en) basc: catalan: aerodina (ca)

espanhòl: aerodino (es) francés: aérodyne (fr) italian: aerodina (it) portugués: aeródino (pt)

Catalan

Etimologia

De «aero-» e «-dina» del grèc ἀήρ, «qu'a un rapòrt amb l'aire» e δύναμις, «fòrça»

Prononciacion

/əˌeɾuˈðinə/, /əˌeɾuˈðinə/

Sillabas

a|e|ro|di|na

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
aerodina	aerodines

aerodina masculin

1. aerodina ^(oc)

Italian

Etimologia

De «aero-» e «-dina» del grèc ἀήρ, «qu'a un rapòrt amb l'aire» e δύναμις, «fòrça»

Prononciacion

/aeroˈdina/, /aeroˈdina/

Sillabas

a|e|ro|di|na

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
aerodina	aerodine
[aeroˈdina]	[aeroˈdine]

aerodina masculin

1. aerodina ^(oc)