afable

Occitan

Etimologia

Del latin affabilis (« a qui òm pòt parlar »).

Prononciacion

lengadocian, gascon /aˈfaβle/, /aˈfaβle/

lengadocian /aˈfaple/, /aˈfaple/

provençau /aˈfable/, /aˈfable/

Sillabas

a|fa|ble

Adjectiu

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
	Singular	Plural
Masculin	afable	afables
	[aˈfaβle]	[aˈfaβles]
Femenin	afabla	afablas
	[aˈfaβlo̞]	[aˈfaβlo̞s]

afable

1. Se ditz d'una persona aimabla e benvolenta a qui òm pòt parlar, qu'escota e compren.

Sinonims

• abordable
• adorable
• agradable
• amable / aimable
• amistós
• avenent
• cortés
• estimable
• gentil
• graciós
• espitalièr
• obligant
• plasent
• polit
• manhac
• sociable
• simpatic
• urban

Antonims

• abominable
• abrupt
• acèrb / acèrbe
• afrós
• asirable
• aspre
• acrimoniós
• amar
• antipatic
• descortés
• desagradiu
• desplasent
• desgraciós
• execrable
• odiós
• ostil
• reguèrgue
• rufe

Derivats

• afablament

Parents

• afabilitat

Traduccions

alemand: freundlich (de), nett (de), liebenswürtig (de), entgegenkommend (de), umgänglich (de), leutselig (de) anglés: affable (en), personable (en) arabi: ودود (ar) basc: atsegin (eu) catalan: afable (ca) espanhòl: afable (es) francés: affable (fr) italian: affabile (it) portugués: afável (pt)

Catalan

Etimologia

Del latin affabilis (« a qui òm pòt parlar »).

Prononciacion

Oriental: central /əˈfabbɫə/, /əˈfabbɫə/, /əˈfaβɫə/, /əˈfaβɫə/, balear /əˈfabbɫə/, /əˈfabbɫə/

Occidental: nord-occidental /aˈfabbɫe/, /aˈfabbɫe/, /aˈfaβɫe/, /aˈfaβɫe/, valencian /aˈfabɫe/, /aˈfabɫe/

Sillabas

a|fa|ble

Adjectiu

afable masculin o femenin, (plurals: afables)

1. afable ^(oc)

Espanhòl

Etimologia

Del latin affabilis (« a qui òm pòt parlar »).

Prononciacion

/aˈfaβ̞le/, /aˈfaβ̞le/

Sillabas

a|fa|ble

Adjectiu

afable masculin o femenin, (plurals: afables)

1. afable ^(oc)