agur
Occitan
Etimologia
- Del latin augur.
Prononciacion
- lengadocian /aˈɣyɾ/
- provencau /aˈgyʀ/
Sillabas
a|gur
Nom comun
agur
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| agur | agurs |
| [aˈɣyɾ] | [aˈɣyɾs] |
- (Antiquitat) Prèire que la carga èra d’observar la volada del aucèls e lo biais que manjavan los polets sacrats, per ne tirar des presagis per menar los afars publics.
- (Sens figurat) Persona que se pretend biaissut per preveire l’avenidor amb certitud.
Variantas
Sinonims
Parents
Traduccions
|
|
Basc
Etimologia
- De gur, « reveréncia »
Prononciacion
- /aˈɣur/
Sillabas
a|gur
Interjeccion
agur !
- adieu !, adissiatz!
- Gauzak aldatzen ez badira, agur zure pribilegioak !
- A contunhar, poiràs dire adieu a tos privilègis !
- (Religion) Salut, salutation.
- Agur Maria, graziaz betea.
- Vos saludi Maria, plena de gràcias.
Nom comun
agur
- Salutacion.
- Agur-hitzak.
- Mots de salutacion.
- Veneracion, respècte, reveréncia, culte.