aimable

Occitan

Etimologia

Del latin « digne d'èsser aimat » amb l'influénce de aimar

Prononciacion

lengadocian, gascon /ajˈmaβle/, /ajˈmaβle/

lengadocian /ajˈmaple/, /ajˈmaple/

provençau /ajˈmable/, /ajˈmable/

Sillabas

ai|ma|ble

Adjectiu

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
	Singular	Plural
Masculin	aimable	aimables
	[ajˈmaβle]	[ajˈmaβles]
Femenin	aimabla	aimablas
	[ajˈmaβlo̞]	[ajˈmaβlo̞s]

aimable

1. Qu'a lo meriti d’èsser aimat.
2. Qu'es de condicion socialament corrècte amb los autres, qu'es plan de cortesiá e manhac.

Variantas dialectalas

• amable

Sinonims

• abordable
• adorable
• afable
• agradable
• amistós
• avenent
• cortés
• estimable
• gentil
• graciós
• espitalièr
• obligant
• plasent
• polit
• manhac
• sociable
• simpatic
• urban

Antonims

• abominable
• abrupt
• acèrbe
• afrós
• asirable
• aspre
• acrimoniós
• amar
• antipatic
• descortés
• desagradiu
• desplasent
• desgraciós
• execrable
• odiós
• ostil
• reguèrgue
• rufe

Derivats

• aimablament

Parents

• aimabilitat

Traduccions

alemand: liebenswürdig (de) (plasent), freundlich (de) (cortés) anglés: amiable (en) (plasent), courteous (en) (cortés) arabi: لطيف (ar), ودود (ar), محبوب (ar) basc: mota (eu) catalan: amable (ca) espanhòl: amable (es) francés: aimable (fr) italian: amabile (it) portugués: amável (pt)

Francés

Etimologia

Del latin « digne d'èsser aimat » amb l'influénce de aimer

Prononciacion

/ɛmabl/, /ɛmabl/

Sillabas

ai|mable

Adjectiu

aimable masculin o femenin, (plurals: aimables)

1. aimable ^(oc)