anatèma

Occitan

Etimologia

De latin anathema

Prononciacion

lengadocian, gascon /anaˈtɛmo̞/, /anaˈtɛmo̞/

provençau /anaˈtɛmə/, /anaˈtɛmə/

Sillabas

a|na|tè|ma

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
anatèma	anatèmas
[anaˈtɛmo̞]	[anaˈtɛmo̞s]

anatèma masculin

1. (Cristianisme) Senténcia de malediccion que retira de la comunion de la Glèisa.
2. (per analogia) Blaime solemne: reprovacion.

Sinonims

• malediccion
• excomunicacion
• blaime
• condemnacion

Derivats

• anatematizar
• anatematizat

Traduccions

alemand: Bann (de),Fluch (de), Bannfluch (de), Kirchenbann (de), Verdammerung (de), Verwünschung (de) anglés: anathema (en) basc: catalan: anatema (ca)

espanhòl: anatema (es) francés: anathème (fr) italian: anatema (it) portugués: anatema (pt)