anecdòta
Occitan
Etimologia
Del grèc ancian ἀνέκδοτος « non publicat, inedit » e de ἀνέκδοτα « fachs enebits », títol d'un obratge de Procòpi consacrat a Justinian e a Teodòra, plen de detalhs suls personatges de son epòca.
Prononciacion
- lengadocian, gascon /anekˈdɔto̞/
- provençau /anekˈdɔtə/
Sillabas
a|nec|dò|ta
Nom comun
anecdòta femenin
| Declinason | |
|---|---|
| Dialècte : lengadocian, gascon | |
| Singular | Plural |
| anecdòta | anecdòtas |
| [anekˈdɔto̞] | [anekˈdɔto̞s] |
- Pichon fach particular, mai o mens curiós, de l'istòria o de la vida intima de qualqu'un.