anfibi

Occitan

Etimologia

Del grèc ancian ἀμφίβιος, amphíbios « que viu dins dos elements ».

Prononciacion

/anˈfibi/, /anˈfibi/

Adjectiu

anfibi (femenin: anfíbia)

1. (ecologia) Que viu sus la tèrra e dins l’aiga.
   • Los mòrsas, loiras, vibres, crocodils, son d'animals anfibis.
2. (sciencias e tecnicas) Que pòt èsser utilizat sus la tèrra coma dins l’aiga.
   • Una veitura anfíbia.
3. (militar) Qu'es menat sus terra e sus la mar.
   • De manòbras militaras anfíbias.

Traduccions

anglés: amphibious (en) catalan:

francés: amphibie (fr) italian:

Nom comun

anfibi masculin

1. Animal vertebrat tetrapòd que ten la particularitat d'aver doas « vidas » : una primièra aquatica a l’estat larvari e una segonda terrèstra a l’estat adult.

Traduccions

anglés: amphibian (en) catalan: amfibi (ca)

francés: amphibien (fr) italian: anfibio (it)

Referéncias

• Josiana Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l'occitan/Dictionnaire orthographique, grammatical et morphologique de l'occitan segon los parlars lengadocians, Trabucaire , 2011 (ISBN 978-2-84974-125-2)