aperitiu

Occitan

Etimologia

Del latin apertivus vengut, en latin medieval, aperitivus, de aperio (« obrir »).

Prononciacion

lengadocian, gascon /apeɾiˈtiw/, /apeɾiˈtiw/

provençau /apeʀiˈtiw/, /apeʀiˈtiw/

Sillabas

a|pe|ri|tiu

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	aperitiu	aperitius
	[apeɾiˈtiw]	[apeɾiˈtiws]
Femenin	aperitiva	aperitivas
	[apeɾiˈtiβo̞]	[apeɾiˈtiβo̞s]

aperitiu

1. Qu'obrís l’apetís.
2. Relatiu a l'aperitiu.

Traduccions

alemand: öffnend (de), abführend (de) anglés: aperitive (en), appetite-stimulating (en) basc: aperitibo (eu) catalan: aperitiu (ca)

espanhòl: aperitivo (es) francés: apéritif (fr) italian: aperitivo (it) portugués: aperitivo (pt)

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
aperitiu	aperitius
[apeɾiˈtiw]	[apeɾiˈtiws]

aperitiu masculin

Un aperitiu per cinc.

1. Aliment, bevenda qu'obrís l’apetís.
2. Bevenda alcoolizada servida abans un repais, considerada coma un estimulant per l’apetís.
3. (per metonimia) Temps de convivéncia abans un repais.

Locucions derivadas

• aperitiu dinatòri
• aperitiu sopatòri

Traduccions

alemand: öffnend (de), abführend (de) anglés: aperitive (en), appetite-stimulating (en) basc: aperitibo (eu) catalan: aperitiu (ca)

espanhòl: aperitivo (es) francés: apéritif (fr) italian: aperitivo (it) portugués: aperitivo (pt)

Catalan

Etimologia

Del latin apertivus vengut, en latin medieval, aperitivus, de aperio (« obrir »).

Prononciacion

oriental /əpəɾiˈtiw/, /əpəɾiˈtiw/, occidental /apeɾiˈtiw/, /apeɾiˈtiw/

Sillabas

a|pe|ri|tiu

Nom comun e adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	aperitiu	aperitius
Femenin	aperitiva	aperitives

aperitiu

1. aperitiu ^(oc)