apostròf

Veire tanben : apostròfa, apostròfe

Occitan

Etimologia

Del latin apostrophe

Prononciacion

/apusˈtɾɔf/, /apusˈtɾɔf/

França (Bearn) : escotar « apostròf »

Sillabas

a|pos|tròf

Nom comun

Un apostròf

apostròf masculin

1. (tipografia) Signe de pontuacion, en forma de virgula, qu'indica l’elision d’una vocala.
   • L’apostròf es representat pel caractèr ’ en tipografia.
2. (tipografia) Letra de l’alfabet d'una lengas, representant mai sovent lo còp de glòta.

Variantas dialectalas

• apostròfe

Traduccions

alemand: Apostroph (de), Hochkomma (de) anglés: apostrophe (en) catalan: apòstrof (ca) espanhòl: apóstrofe (es)

francés: apostrophe (fr) italian: apostrofo (it) basc: apostrofoa (eu) portugués: apóstrofo (pt)