arbitre

Un article de Wikiccionari.
Salta a la navegació Salta a la cerca

Occitan Flag of Occitania (with star).svg

Etimologia

Del latin arbitrium (« jutjament, poder, volontat »).

Prononciacion

[aɾ'bi.tɾe]

ar | bi | tre (3)

Open book 01.svgNom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular Plural
arbitri arbitris
[aɾ'bi.tɾe] [aɾ'bi.tɾes]

arbitre masculin, la femena serà una arbitra

  1. Òme causida per terminar un diferend.
    • Prene, nomenar, causir qualqu’un per arbitre.
  2. (Espòrt) Òme encargat dins lo jòc de'n far respectar les règlas.
    • Arbitre de fotbòl.
  3. Mèstre absolut de quicòm.
    • Dieu es l’arbitre de la vida e de la mòrt

Parents

Reviradas

Open book 01.svgForma de vèrb

arbitre

  1. Primièra persona del singular del present del subjonctiu de arbitrar
  2. Tresena persona del singular del present del subjonctiu de arbitrar

Francés Flag of France.svg

Etimologia

Del latin arbitrium (« jutjament, poder, volontat »).

Prononciacion

[aʁ.bitʁ]

ar | bi | tre (3)

Open book 01.svgNom comun

arbitre masculin

  1. arbitre

Open book 01.svgForma de vèrb

arbitre

  1. Primièra persona del singular de l’indicatiu present de arbitrer.
  2. Tresena persona del singular de l’indicatiu present de arbitrer.
  3. Primièra persona del singular del subjonctiu present de arbitrer.
  4. Tresena persona del singular del subjonctiu present de arbitrer.
  5. Segonda persona del singular de l’imperatiu present de arbitrer.

Italian Flag of Italy.svg

Etimologia

Del latin arbitrium (« jutjament, poder, volontat »).

Prononciacion

[ˈar.bi.tra]

ar | bi | tre (3)

Open book 01.svgForma de nom comun


arbitre femenin

  1. arbitra