assonant

Occitan

Etimologia

De assonar

Prononciacion

lengadocian, gascon /asuˈnan/, /asuˈnan/

provençau /asuˈnãⁿ/, /asuˈnãⁿ/

Sillabas

a|sso|nant

Adjectiu

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
	Singular	Plural
Masculin	assonant	assonants
	[asuˈnan]	[asuˈnanto̞s]
Femenin	assonanta	assonantas
	[asuˈnans]

assonant

1. Qu'assona.

Parents

• assonància
• assonar

Traduccions

alemand: assonierend (de) anglés: assonant (en) basc: catalan: assonant (ca)

espanhòl: asonante (es) francés: assonant (fr) italian: assonante (it) portugués: assonante (pt)

Forma de vèrb

assonant

1. perticipi present de assonar.

Catalan

Etimologia

De assonar

Prononciacion

[?]

Sillabas

a|sso|nant

Adjectiu

assonant masculin o femenin, (plurals: assonants)

1. Qu'assona.

Forma de vèrb

assonant

1. perticipi present de assonar.

Francés

Etimologia

De assoner

Prononciacion

occitan ancian

Sillabas

a|sso|nant

Adjectiu

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
	Singular	Plural
Masculin	assonant	assonants
	[asuˈnan]	[asuˈnanto̞s]
Femenin	assonante	assonantes
	[asuˈnans]

assonant

1. Qu'assona.

Forma de vèrb

assonant

1. perticipi present de assoner.