atèa

Occitan

Etimologia

Del latin atheos, del grèc ancian ἄθεος. Compausat del prefix «ἀ-» privatiu, e de θεός, «dieu»

Prononciacion

/aˈtɛo̞/, /aˈtɛo̞/

França (Bearn) : escotar « atèa »

Sillabas

a|tèa

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
atèa	atèas
[aˈtɛo̞]	[aˈtɛo̞s]

atèa masculin, (masculin: atèu)

1. La que crei pas dins l’existéncia d’una divinitat o mai.
2. La qu'afirma lo fach de creire pas en quicòm qu'es enonciat sens pròva.
3. La qu’a pas de religion.

Sinonims

• impia
• liura pensadora / liura pensaira
• mescresenta / descresenta
• non-credenta / non cresenta
• sens dieu

Traduccions

alemand: Atheistin (de) anglés: atheist (en) basc: catalan: ateista (ca), atea (ca)

espanhòl: atea (es), ateísta (es) francés: athée (fr) italian: atea (it), ateista (it) portugués: atea (pt), ateísta (pt)

Forma d'adjectiu

atèa

1. femenin singular de atèu