aureòla

Occitan

Etimologia

Del latin aureola (corona) « (corona) d’aur ».

Prononciacion

lengadocian, gascon /awɾeˈɔlo̞/, /awɾeˈɔlo̞/

França (Bearn) : escotar « aureòla »

provençau /awʀeˈɔlə/, /awʀeˈɔlə/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
aureòla	aureòlas
[awɾeˈɔlo̞]	[awɾeˈɔlo̞s]

aureòla femenin

1. (Escultura, Pintura) Cercle luminós que los artistes enròdan ma sovent lo cap dels sants; pòt peut prene la forma d'un encastre oblong e luminós a l'entorn d'un personatge entièr.
2. (Per extension) Se ditz d'unes fenomèns luminoses que mòstran l’aparéncia d’un cercle.
3. Bonheta en forma de cercle facha sus diferent tipe de matèrias.

Derivats

• aureolar
• aureolat

Traduccions

alemand: Aureole (de), Heiligenschein (de), Glorie (de), Strahlenkranz (de), Ruhmeskranz (de), Nimbus (de) anglés: halo (en), aureole (en), aureola (en) catalan: aurèola (ca)

espanhòl: aureola (es) francés: auréole (fr) italian: aureola (it) portugués: auréola (pt)