auriòu

Un auriòu

Occitan

Etimologia

Deu latin aureŏlus « de color d'aur ».

Prononciacion

/awˈɾjɔw/, /awˈɾjɔw/

França (Bearn) - Gascon : escotar « auriòu »

Sillabas

au | riòu (2)

Nom comun

Declinason
Dialècte : gascon
Singular	Plural
auriòu	auriòus
[awˈɾjɔw]	[awˈɾjɔws]

auriòu masculin (gascon) (lemosin) (provençau) (vivaroaupenc)

1. Ausèth de plumatge jaune de la familha Oriolidae, present en Euròpa dab l'espècia Oriolus oriolus.

Variantas dialectalas

• auriòl (lengadocian)

Traduccions

alemand: Goldamsel (de) femenin, Pirol (de) masculin anglés: oriole (en) breton: glazaour (br) catalan: oriol (ca), capsot menut (ca) (valencian) chèc: žluva (cs) femenin

francés: loriot (fr) masculin naut sorab: ćichimichał (hsb) masculin ongrés: sárgarigó (hu) polonés: wilga (pl) femenin rus: иволга (ru) femenin

Adjectiu

Declinason
Dialècte : gascon
	Singular	Plural
Masculin	auriòu	auriòus
	[awˈɾjɔw]	[awˈɾjɔws]
Femenin	auriòla	auriòlas
	[awˈɾjɔlo]	[awˈɾjɔlos]

auriòu masculin

1. Jaune.

Variantas dialectalas

• auriòl