avisament

Occitan

Etimologia

De avisar

Prononciacion

lengadocian, gascon /aβizaˈmen/, /aβizaˈmen/

provençau /avizaˈmẽⁿ/, /avizaˈmẽⁿ/

Sillabas

a|vi|sa|ment

Nom comun

avisament masculin

Declinason
Singular	Plural
avisament	avisaments
[aβizaˈmen]	[aβizaˈmens]

1. Mena de saviesa de la persona que, alara que sosca a la portada e consequéncias de sos actes, fa son possible per defugir de mancas o de dangièrs, evitar las causas d'un damatge, o çò descortés per autrú.
2. Facultat de comprendre la natura de las causas

Sinonims

Actitud de la persona que sosca abans d'agir

• avisada (provençau)
• circonspeccion
• prevesença
• prudéncia
• sagacitat

Facultat de comprendre la natura de las causas

• comprenença / compreneson
• intelligéncia
• sagacitat
• saviesa

Antonims

• inadverténcia
• malavisament

Traduccions

Facultat de comprendre la natura de las causas
alemand: Intelligenz (de) anglés: intelligence (en) basc: adimen (eu) catalan: intel·ligència (ca)	espanhòl: intelligencia (es) francés: intelligence (fr) italian: intelligenza (it) portugués: inteligência (pt)

Catalan

Etimologia

De avisar

Prononciacion

[?]

Sillabas

a|vi|sa|ment

Nom comun

avisament masculin

Declinason
Singular	Plural
avisament	avisaments

1. Mena de saviesa prudenta, avisament ^(oc)
2. avís