Occitan

(nom) Del grèc ancian βῆτα.

(adj.) Per l'anglés βῆτα del grèc ancian βῆτα.

/ˈbɛto̞/

be|ta

Nom comun 1

bèta femenin

Nom de β, ϐ o Β, segonda letra e primièra consonanta de l’alfabet grèc.
(matematicas) La quita letra grèga amb la quala òm designa de quantitats e punts, etc., enumerats en segund tèrmes.
(Astronomia) Nom juxtapausat al nom de la segonda estrela, dins l'òrdre de magnitud, d'una constelacion.

Precedit per alfa α, Α	Letras grècas	Seguit per gamma γ, Γ

Letras de l’alfabet grèc
Α α alfa • Β β ϐ bèta • Γ γ gamma • Δ δ dèlta • Ε ε ϵ ϶ epsilon • Ζ ζ dzeta • Η η eta (modèrne: ita) • θ ϑ Θ ϴ tèta (modèrne: tita) • Ι ι ℩ iòta • Κ κ ϰ cappa • Λ λ lambda • Μ μ mu (modèrne: mi) • Ν ν nu (modèrne: ni) • Ξ ξ xi • Ο ο omicron • Π π ϖ pi • Ρ ρ ϱ ϼ ro • Σ Ϲ Ͻ σ ς ϲ ͻ sigma • Τ τ tau • Υ ϒ υ upsilon • Φ φ ϕ fi • Χ χ khi, chi • Ψ ψ psi • Ω ω omèga
letras obsolèta utilizada coma numeralas
Ϛ ϛ stigma • Ϙ Ϟ ϙ ϟ coppa • Ͳ Ϡ ͳ ϡ sampi
letras obsoletas
Ϝ Ͷ ϝ ͷ digamma • Ͱ ͱ heta • Ϳ ϳ iòt • Ϗ ϗ cai • Ϻ ϻ san • Ϸ ϸ cho •

bèta masculin o femenin, invariable

(Informatica) Qualifica la version d’un logicial destinada a detectar los darrièrs problèmas demorant abans de la difusar normalament.

bèta femenin

Batèl pichon de fons plan per la pesca en mar, tipic de las còstas de Provença e Lenguadòc.